مشتاق تر از ديروز . .                                                      .

نمي دانم چند سال پيش بود ....

من بودم و تنهايي              خيابان و ازدحام مردم

تنها و خرسند از اين تنهايي

تو آمدي با آن اسب سياه آهنينت

         نگاه كردي و دل نبستم

دام انداختي اما گريختم

                                           وباز فردا تكرار قصه امروز

وآنچه نبايد !!

                          دل بستن

اما نه با نگاه اول

                                          با تداوم نگاه در روزهاي بعد

مي خواستمت ...اما نه !!             محتاج بودم به خواستنت

مشتاق به ديدنت                           و معتاد به طنين نفس هايت

             و حالا مي خواهمت هنوز

مشتاق تر از ديروز . . .